DE EERSTE STAPJES VAN EEN BEGINNENDE BLOGGER MET FAALANGST

De eerste stapjes…

Lekker begin…sinds het schrijven van mijn eerste blog steekt het de kop weer op: faalangst. Een oude bekende waarmee ik afgerekend dacht te hebben. Ik ben nog maar net begonnen en nu blokkeer ik al.

Innerlijke criticus
Diverse keren begin ik enthousiast aan mijn tweede blog. Even vaak strand ik en blijven mijn hersenspinsels onafgemaakt liggen. Hét startsein voor mijn innerlijke criticus om in actie te komen. ‘Zie je wel, je kunt het helemaal niet!!’, roept hij zodra hij mijn twijfel voelt. Toch laat ik me niet uit het veld slaan. Ik mag dan een felle criticus hebben. Ik ben ook een doorzetter!

Leerproces dreumes
Ik ben als een dreumes die probeert te lopen. Een dreumes valt, staat op en probeert het opnieuw. Hij loopt ook niet in één keer. Het proces van vallen en opstaan herhaalt zich net zo lang tot het wel lukt. Er is geen stemmetje in zijn koppie dat zegt: ‘Nou kleine, dat gaat ‘em niet worden hè? Je bakt er echt helemaal niets van. Je had nu toch echt al lang moeten lopen! Wat een waardeloze poging. Dat wordt nooit iets met jou!’

Nee, bij ukkies die leren lopen heb ook ik alle begrip. Sterker nog, ik verwácht niet eens dat ze in één keer vanuit het niets gaan lopen! Ik laat ze oefenen en moedig ze aan. En ik ben zelfs vertederd als ik zie hoe ze bezig zijn hun eigen mogelijkheden te ontdekken.
Waarom pas ik dat dan niet toe op mijn eigen avontuur?

Universele handleiding
Volgens mij moet ik mezelf aan gaan moedigen in plaats van veroordelen. Ik voeg de daad bij het woord en pak het boek ‘INSPIRATIE, Je ultieme roeping’ (2006) van Wayne Dyer erbij. Het hoofdstuk (hfst. 6) waar ik aan toe ben bevat zes principes om geïnspireerd te leven. De opsomming is exact de aanmoediging waar ik behoefte aan heb!

– wees niet afhankelijk van goedkeuring van anderen;
– wees bereid de afkeuring van anderen te aanvaarden;
– maak je niet druk om resultaten;
– weet dat we niets nodig hebben om geïnspireerd te zijn;
– blijf het je niet afvragen;
– onthoud dat onze verlangens niet volgens onze dienstregeling arriveren.

Stuk voor stuk zijn ze belangrijk om door te laten dringen! De principes zijn Universeel. In wezen zijn het handreikingen waar iedereen met faalangst wat aan kan hebben. Een handleiding om een zo aangenaam mogelijk leven te leiden.

De principes als gids
Mijn enthousiasme begint weer te stromen. Gedachten dansen door mijn hoofd. Wellicht een serie van zes blogs van maken?! Elke blog één principe?! Bekeken vanuit mijn eigen perspectief?!

Ik ervaar de principes als persoonlijke leiding. Een ondersteuning bij mijn wens om te bloggen. Het onderwerp waar je ze op toepast maakt niet uit. Een ander zal deze leidraad op hele andere gebieden ervaren. De principes zijn te gebruiken bij elke wens. Bloggen, schilderen, gezond gewicht verkrijgen, sporten, opleiding, werk….

Ze zijn als het ware mijn gids.
Laat ik me beïnvloeden door (afkeurende) meningen van anderen?
Dan kom ik niet verder!
Ga ik voor het perfecte resultaat?
Dan ervaar ik direct spanning en blokkeer.
Wacht ik af tot het ‘juiste moment’? Of moet ik juist ‘NU presteren’?
Beide instellingen belemmeren mijn proces. Gewoon DOEN! SCHRIJVEN en kijken wat er komt. Laten stromen. Bijsturen waar nodig. Overgeven aan wat er is.

Er hangt niets vanaf. Waarom dan die faalangst? Ik ben niemand verantwoording verschuldigd. Of ik een blog ga wijden aan elk afzonderlijk principe? Geen idee. Ik laat me meevoeren op wat er aan de orde is. Stapje voor stapje kom ik er wel. En als ik val? Dan raap ik mezelf weer op!