ONGESTOORD SCHRIJVEN op mijn EIGEN PLEK

Hoe heerlijk is het om ongestoord te schrijven in mijn eigen prikkelarme ruimte?

Een kwartier geleden lag ik nog prinsheerlijk op de robuuste bank voor mijn power nap. Knus, met een dekentje over mij heen, voelde ik me geborgen. In de verte hoorde ik de zachte geluidjes van de aanslagen op het toetsenbord van iemand die ook graag schrijft. Ik hoef niks en kan precies doen waar ik mij goed bij voel. Wil ik wat drinken, een frisse neus halen of gewoon even voor me uitstaren? Alles mag en alles kan.

De rust is aangenaam. Volledig toegewijd doe ik waar ik blij van word: schrijven, onder woorden brengen van ervaringen waarmee ik de lezer een kijkje geef in mijn belevingswereld. Ik wil een ander prikkelen, inspireren of gewoon lekker voyeur laten zijn ;-)

Ik geniet van de zon die door de vele ramen naar binnen schijnt. Het groen van de natuur om mij heen licht op. Even voel ik me een echte schrijfster op mijn eigen plek! Ik voel me thuis. Hier droom ik al tijden van: een eigen schrijfruimte omgeven door natuur, veel daglicht en rust om me vol overgave te richten op waar ik zoveel plezier aan beleef. Een plekje waar ik niet afgeleid word door de prikkels die ik thuis ervaar.

In de verte hoor ik een wekker afgaan. Half vijf. Ik kijk op van mijn scherm en zie het doorzichtige doek dat voor mij hangt…Ik word me in één klap bewust dat ik helemaal niet in mijn eigen ruimte ben! Ik ben te gast in de Stiltecoupé van Zinexprez!

Dankbaar dat ik mezelf deze middag bij Corrie heb gegund: hier kom ik graag terug! Ondertussen dagdroom ik nog even verder…wie weet wordt ook mijn droom werkelijkheid…

APENKOOIEN met het INNERLIJKE KIND

Mijn gedachten schieten alle kanten op. Ik heb wat je noemt een ‘monkey mind’: rondslingerende denkbeelden die als apen alle kanten opvliegen.

Apenheul in mijn hoofd
Apen springen en schreeuwen om het hardst. Ze vliegen elkaar aan omdat zíj gehoord willen worden. De apenheul is er niets bij!

Een willekeurige greep opmerkingen van de meest dominante aap:
‘Ik moet mijn financiën doen.’
‘Ik moet schrijven.’

De veroordelende neemt het over:
‘Je hebt onverwachts een hele dag helemaal vrij. Benut die tijd!’
‘Dit wilde je toch zo graag? Geen afspraken. Liefst een paar dagen?! Doe er wat mee; haal alles eruit wat erin zit!’
‘Je verdoet je tijd.’
‘Gisteren heb je ook al tijd zitten verlummelen!’
‘DOE IETS!’
‘SCHRIJF!’

Onzeker doet twijfel aapje ook een duit in het zakje:
‘Waar moet ik over schrijven?’

‘Nooit klaar’ aap gaat verder:
‘Er zijn zoveel andere dingen die eerst moeten gebeuren…’
‘Wat dacht je van de afwas? Inrichten van het kastje in de keuken?’
‘En de rommel onder je nieuwe bureau?’ ‘Zonde van die prachtige werkplek en prikkelvrije huiskamer als je dit maar laat liggen!’
‘Hoe lang is het geleden dat je huiskamer is opgeknapt?‘
’Juist, een HALF JAAR al!’

De veroordelende springt er nog een keer krachtig tussen:
‘Je weet toch zo goed wat je moet doen? Dat in actie komen goed is voor je?’
‘Dat vertrouwen hebben noodzakelijk is?’
‘Dat het helpt om dankbaar te zijn voor de onrust die alle gedachten veroorzaken?’
‘VOEL het dan!’

Klein meisje
Tussen al die apen vraag ik me af waar de vreugde is gebleven. Waar is die blijdschap, die energie dat ik de hele wereld aankan?

2 aapjes 1.2

Ergens verderop zit een klein aapje. Niemand die haar ziet of een blik waardig gunt. Ze houdt zich afzijdig van de anderen, toch trekt ze mijn aandacht.

Ik piep er ongemerkt tussenuit…de andere apen hebben het niet eens in de gaten…
‘Dag kleintje, mag ik bij je komen zitten?’
‘Wat gaat er in dat kleine koppie van jou om?’

‘Niemand ziet me, niemand hoort me, ze lopen allemaal over me heen. Ze vinden allemaal dat wat zij zeggen het belangrijkste is. Maar niemand houdt rekening met mij, met wat ik wil.’

‘Vertel eens, wat wil jij dan eigenlijk?’

‘Eigenlijk weet ik het niet goed te beschrijven, maar aandacht en liefde komt in de buurt. Echt contact. Niet dat vluchtige. Alleen maar “Hoi, leuk dat je er bent” en vervolgens doorrennen. Snap je?’

‘Ja, ik snap het. Hoe vind je het dat ik nu zo bij je zit?’

Gehoord voelen
‘Prettig, je luistert naar me en veroordeelt me niet. Ik voel me gehoord. Ik merk wel dat ik nog alert ben op die druktemakers daar…ergens wil ik dat ze me zien en ergens ben ik bang voor ze. Bang dat ze jouw aandacht weer opeisen en dat jij je daardoor laat beïnvloeden.’

‘Grappig, ik wil èn gezien worden èn ik ben er bang voor. Zo in de luwte met zijn twee voelt het veilig. Ik ben zo blij dat ik met je praat. Dank je wel dat je bij me bent komen zitten. Ik had jou al een tijdje in de gaten, maar jij zag mij niet. En op het moment dat je me opmerkte, zag ik je aarzelende blik. Ik vreesde dat je je toch liet verleiden door afwas-aap, opruim-aap, en alle andere apen die om je aandacht schreeuwden.’

‘Ik zie wel dat zij een punt hebben hoor: ze hebben ook recht op jouw aandacht. Maar ik zag het alweer gebeuren dat je met één van hen mee zou gaan. En dat je dan van de ene aap naar de andere aap zou doorgaan die om je aandacht vroeg.’

‘Ik vind het moedig van je dat je je hebt onttrokken aan alle apen. Ik zag dat het best lastig voor je was.’

‘Weet je, ik begrijp de apen ook wel. Het is niet dat ik hun slecht vind of dat ze onzin verkondigen. Zij vinden dat je eerst de basis dingen op orde moet hebben voor je gaat zitten. Dat is vaak een goede keuze. Maar op dit moment had ik het echt nodig om één op één tijd met je te hebben.’

‘Principes zijn er om van af te wijken, hihi. Soms is het nodig om de principes aan de kant te zetten en aandacht te geven aan wat écht nodig is. Nu was ik dat.’

‘Dank je wel dat je mij tijd en ruimte hebt gegeven om mijn verhaal te doen.’

‘Mag ik je wat vragen?’

‘Natuurlijk! Al-tijd!’

‘Hoe kan ik jou herkennen als ik me laat overweldigen door alle andere apen? Hoe weet ik dat jij het bent en niet een lookalike? Die laatste wil mij natuurlijk afleiden van wat er dan eigenlijk aan de orde is…’

‘Je mag hiermee experimenteren. De onrust in je buik/maagstreek is een roep om aandacht. Meestal ben ik het die je aandacht vraagt. Maar soms zit een ander aan de knoppen. Weet je, als je daar dan op ingaat en je komt erachter dat ik het niet was, dan is dat zo. Geen probleem. Lach erom, vergeef jezelf dat je ‘erin bent getrapt’ en kies ter plekke voor een andere aanpak.’

‘Succes lieverd. Speel er maar mee en besef dat er geen goed of fout is. Het is puur een ervaring. Ik heb alle vertrouwen in je. Je mag wat je weet gaan toepassen in de praktijk. Leuk èn leerzaam.’

‘Dank je wel dat je naar mij hebt geluisterd.’

‘Ik moet jou bedanken! Jij was het die mijn aandacht trok. Ik vond het heel waardevol om bij je te zijn. Smaakt naar meer ;-) Tot gauw nog een keer?!’